که پرت دیدم ز جهل پیچ پیچ

نفس شهوانی ز حق کرست و کور

من به دل کوریت می دیدم ز دور

هشت سالت زان نپرسیدم به هیچ

خود چه پرسم آنک او باشد بتون

که تو چونی چون بود او سرنگون