بس گران بندیست این معذور دار

ای دریغا ره زنان بنشسته اند

صد گره زیر زبانم بسته اند

پای بسته چون رود خوش راهوار

این سخن اشکسته می آید دلا

کین سخن درست غیرت آسیا

در اگر چه خرد و اشکسته شود