گرمیش را ضجرتی و حالتی

که بر آمد آفتابی بی فتور

لیک این گرمی گشاید دیده را

تا ببیند عین هر بشنیده را

زان تبش دل را گشادی فسحتی

کور چون شد گرم از نور قدم

از فرح گوید که من بینا شدم