تیغ اللهی کند دستش جدا

ور شود صد تو که باشد این زبان

که بجنباند به کف پرده عیان

وای بر وی گر بساید پرده را

دست چه بود خود سرش را بر کند

آن سری کز جهل سرها می کند

این به تقدیر سخن گفتم ترا