آفتابت گر بگیرد چون کنی

خوار کرده جان عالی نرخ را

آفتاب از امر حق طباخ ماست

ابلهی باشد که گوییم او خداست

آن سیاهی زو تو چون بیرون کنی

نه به درگاه خدا آری صداع

که سیاهی را ببر وا ده شعاع