مر مرا سوی کهستان راندند

خضریان را من بدیدم خواب در

گفتم ایشان را که روزی حلال

از کجا نوشم که نبود آن وبال

میوه ها زان بیشه می افشاندند

که خدا شیرین بکرد آن میوه را

در دهان تو به همتهای ما