حارسان بر بام اندر دار و گیر

ملک برهم زن تو ادهم وار زود

تا بیابی هم چو او ملک خلود

خفته بود آن شه شبانه بر سریر

قصد شه از حارسان آن هم نبود

که کند زان دفع دزدان و رنود

او همی دانست که آن کو عادلست