نای را بر کون نهاد او که ز من

من خمش کردم تو آن خود بگو

آن یکی نایی خوش نی می زدست

ناگهان از مقعدش بادی بجست

گر تو بهتر می زنی بستان بزن

ای مسلمان خود ادب اندر طلب

نیست الا حمل از هر بی ادب