مثنوی چندان شود که چل شتر

تا که در آب سیه خوردند غوط

گر بگویم از جمادات جهان

عاقلانه یاری پیغامبران

گر کشد عاجز شود از بار پر

دست بر کافر گواهی می دهد

لشکر حق می شود سر می نهد