کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

مرغ جبری را زبان جبر گو

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    بانگ هر مرغی که آید می سرا

    #
  2. 15

    چون به مرغانت فرستادست حق

    #
  3. 16

    لحن هر مرغی بدادستت سبق

    #
  4. 17

    مرغ جبری را زبان جبر گو

    انتخاب‌شده
  5. 18

    مرغ پر اشکسته را از صبر گو

    #
  6. 19

    مرغ صابر را تو خوش دار و معاف

    #
  7. 20

    مرغ عنقا را بخوان اوصاف قاف

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۳۵ - بقیه قصه اهل سبا و نصیحت و ارشاد سلیمان علیه السلام آل بلقیس را هر یکی را اندر خور خود و مشکلات دین و دل او و صید کردن هر جنس مرغ ضمیری به صفیر آن جنس مرغ و طعمه او» است.