می کنش با نور جفت و آشنا

مر کبوتر را حذر فرما ز باز

باز را از حلم گو و احتراز

وان خفاشی را که ماند او بی نوا

کبک جنگی را بیاموزان تو صلح

مر خروسان را نما اشراط صبح

هم چنان می رو ز هدهد تا عقاب