سپردند اسپان همی خون به نعل

سنانها به ابر اندر افراشتند

زمین سربسر کشته و خسته بود

وگر لاله بر زعفران رسته بود

شده پای پیل از دل کشته لعل

هزیمت گرفتند ترکان چو باد

که رستم ز بازو همی داد داد