پس نظر کرد آن سلیمان سوی تخت

لیک ز آصف نه از فن عفریتیان

گفت حمدالله برین و صد چنین

که بدیدستم ز رب العالمین

گفت آری گول گیری ای درخت

پیش چوب و پیش سنگ نقش کند

ای بسا گولان که سرها می نهند