ساجد و مسجود از جان بی خبر

گفت آری گول گیری ای درخت

پیش چوب و پیش سنگ نقش کند

ای بسا گولان که سرها می نهند

دیده از جان جنبشی واندک اثر

دیده در وقتی که شد حیران و دنگ

که سخن گفت و اشارت کرد سنگ