کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 121

طوف می کن بر فلک بی پر و بال

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 118

    لیک آن از خلق پنهان می شود

    #
  2. 119

    میوه ها لایه کنان کز من بچر

    #
  3. 120

    آب حیوان آمده کز من بخور

    #
  4. 121

    طوف می کن بر فلک بی پر و بال

    انتخاب‌شده
  5. 122

    هم چو خورشید و چو بدر و چون هلال

    #
  6. 123

    چون روان باشی روان و پای نی

    #
  7. 124

    می خوری صد لوت و لقمه خای نی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 121 از «بخش ۴۳ - مثل قانع شدن آدمی به دنیا و حرص او در طلب دنیا و غفلت او از دولت روحانیان کی ابنای جنس وی اند و نعره زنان کی یا لیت قومی یعلمون» است.