این به من بگذار که استادم درین

تا شود زار و نزار از انتظار

آنگه ار خاکش دهم از راه من

در رباید هم چو گلبرگ از چمن

گر تقاضاگر بود هر آتشین

از ثریا گر بپرد تا ثری

نرم گردد چون ببیند او مرا