من ندیدم جز شقاوت در لئام

هر دو را نبود ز بدبختی گزیر

پس بود ظلمات بعضی فوق بعض

نه خرد یار و نه دولت روز عرض

گر تو دیدستی رسان از من سلام

هم چو جان باشد شه و صاحب چو عقل

عقل فاسد روح را آرد بنقل