آن چنان خوش کس رود در مکرهی

با خدا در جنگ و اندر گفت و گو

چون بود اکراه با چندان خوشی

که تو در عصیان همی دامن کشی

کس چنان رقصان دود در گم رهی

بیست مرده جنگ می کردی در آن

کت همی دادند پند آن دیگران