واستان آن دست دیوانه سلاح

خلق و خوی مستمرش این بود

خود صلاح اوست آن سر کوفتن

تا رهد جان ریزه اش زان شوم تن

تا ز تو راضی شود عدل و صلاح

چون سلاحش هست و عقلش نه ببند

دست او را ورنه آرد صد گزند