بر سر کوریش کوریها نهم

این خیال اندیشگان را تا یقین

هر که در مکر تو دارد دل گرو

گردنش را من زنم تو شاد رو

او شکر پندارد و زهرش دهم

عقلها از نور من افروختند

مکرها از مکر من آموختند