هر کسی را دعوی حسن و نمک

موسیا تو غالب آیی لا تخف

بود اندر عهده خود سحر افتخار

چون عصا شد مار آنها گشت عار

سنگ مرگ آمد نمکها را محک

سحر رفت و معجزه موسی گذشت

هر دو را از بام بود افتاد طشت