وقت لافستت محک چون غایبست

بانگ طشت دین به جز رفعت چه ماند

چون محک پنهان شدست از مرد و زن

در صف آ ای قلب و اکنون لاف زن

می برندت از عزیزی دست دست

قلب می گوید ز نخوت هر دمم

ای زر خالص من از تو کی کمم