شکر را دزدیده یا آموخته

پس بگفتندش که احوال نژند

بر دروغ تو گواهی می دهند

تن برهنه سر برهنه سوخته

کو نشان شکر و حمد میر تو

بر سر و بر پای بی توفیر تو

گر زبانت مدح آن شه می تند