می کشی بوی و به ظاهر نیست گل

که برونست از حجاب پنج و شش

گاه سرخ و گاه زرد و گه سپید

می شود رویت چه حالست و نوید

بی شک از غیبست و از گلزار کل

ای تو کام جان هر خودکامه ای

هر دم از غیبت پیام و نامه ای