چند گویی پیش دانای نهان

آن شه والنجم و سلطان عبس

لب گزید آن سرد دم را گفت بس

دست می زند بهر منعش بر دهان

پیش بینا برده ای سرگین خشک

که بخر این را به جای ناف مشک

بعر را ای گنده مغز گنده مخ