تو بگویی باده گفتست آن سخن

شیرگیر ار خون نره شیر خورد

تو بگویی او نکرد آن باده کرد

ور سخن پردازد از زر کهن

باده ای را می بود این شر و شور

نور حق را نیست آن فرهنگ و زور

که ترا از تو به کل خالی کند