دل ندادش که زند زخم گران

وآنک او را زخم اندر سینه زد

سینه اش بشکافت و شد مرده ابد

وآنک آگه بود از آن صاحب قران

نیم دانش دست او را بسته کرد

جان ببرد الا که خود را خسته کرد

روز گشت و آن مریدان کاسته