کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 12

خود نبودش عقل و عاقل را گذاشت

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 9

    دست در وی زد چو کور اندر دلیل

    #
  2. 10

    تا بدو بینا شد و چست و جلیل

    #
  3. 11

    وآن خری کز عقل جوسنگی نداشت

    #
  4. 12

    خود نبودش عقل و عاقل را گذاشت

    انتخاب‌شده
  5. 13

    ره نداند نه کثیر و نه قلیل

    #
  6. 14

    ننگش آید آمدن خلف دلیل

    #
  7. 15

    می رود اندر بیابان دراز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «بخش ۸۲ - علامت عاقل تمام و نیم عاقل و مرد تمام و نیم مرد و علامت شقی مغرور لاشی» است.