که ازین سه پند گردی نیکبخت

اول آن پند هم در دست تو

ثانیش بر بام کهگل بست تو

وآن سوم پند دهم من بر درخت

آنچ بر دستست اینست آن سخن

که محالی را ز کس باور مکن

بر کفش چون گفت اول پند زفت