کوری تو حق مرا خود برگزید

تا چه آید بر تو زین خون خوردنت

کشته ای ذریت یعقوب را

بر امید قتل من مطلوب را

سرنگون شد آنچ نفست می پزید

گفت اینها را بهل بی هیچ شک

این بود حق من و نان و نمک