کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

می شکافی و پریشان می کنی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    آن یکی آمد زمین را می شکافت

    #
  2. 2

    ابلهی فریاد کرد و بر نتافت

    #
  3. 3

    کین زمین را از چه ویران می کنی

    #
  4. 4

    می شکافی و پریشان می کنی

    انتخاب‌شده
  5. 5

    گفت ای ابله برو و بر من مران

    #
  6. 6

    تو عمارت از خرابی باز دان

    #
  7. 7

    کی شود گلزار و گندم زار این

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «بخش ۹۰ - بیان آنک عمارت در ویرانیست و جمعیت در پراکندگیست و درستی در شکست گیست و مراد در بی مرادیست و وجود در عدم است و علی هذا بقیه الاضداد والازواج» است.