کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 10

تا نمایی زلف و رخساره به تیش

شاعرمولوی

اثربخش ۹۱ - بیان آنک هر حس مدرکی را از آدمی نیز مدرکاتی دیگرست کی از مدرکات آن حس دگر بی خبرست چنانک هر پیشه ور استاد اعجمی کار آن استاد دگر پیشه ورست و بی خبری او از آنک وظیفه او نیست دلیل نکند کی آن مدرکات نیست اگر چه به حکم حال منکر بود آن را اما از منکری او اینجا جز بی خبری نمی خواهیم درین مقام

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

7
جمله عالم گر بود نور و صور
#
8
چشم را باشد از آن خوبی خبر
#
9
چشم بستی گوش می آری به پیش
#
10
تا نمایی زلف و رخساره به تیش
انتخاب‌شده
11
گوش گوید من به صورت نگروم
#
12
صورت ار بانگی زند من بشنوم
#
13
عالمم من لکی اندر فن خویش
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 10 از «بخش ۹۱ - بیان آنک هر حس مدرکی را از آدمی نیز مدرکاتی دیگرست کی از مدرکات آن حس دگر بی خبرست چنانک هر پیشه ور استاد اعجمی کار آن استاد دگر پیشه ورست و بی خبری او از آنک وظیفه او نیست دلیل نکند کی آن مدرکات نیست اگر چه به حکم حال منکر بود آن را اما از منکری او اینجا جز بی خبری نمی خواهیم درین مقام» است.