تا که صورتها توان دید اندرو

آهن ار چه تیره و بی نور بود

صیقلی آن تیرگی از وی زدود

صیقلی دید آهن و خوش کرد رو

گر تن خاکی غلیظ و تیره است

صیقلش کن زانک صیقل گیره است

تا درو اشکال غیبی رو دهد