می رمیدی زان و آن نقش تو بود

تا کنی کمتر تو آن ظلم و بدی

آن همی دیدی و بتر می شدی

نقشهای زشت خوابت می نمود

هم چو آن زنگی که در آیینه دید

روی خود را زشت و بر آیینه رید

که چه زشتی لایق اینی و بس