ز اندکی دانی که هستم من خبیر

زین بترها که نمی گویم ز شرم

تا نگردد طبع معکوس تو گرم

اندکی گفتم به تو ای ناپذیر

خویشتن را کور می کردی و مات

تا نیندیشی ز خواب و واقعات

چند بگریزی نک آمد پیش تو