تا نیندیشی ز خواب و واقعات

اندکی گفتم به تو ای ناپذیر

ز اندکی دانی که هستم من خبیر

خویشتن را کور می کردی و مات

چند بگریزی نک آمد پیش تو

کوری ادراک مکراندیش تو