ای به یک برگی ز باغی مانده

مانع صد خرمن این یک دانه را

پس در آتش افکنی این دانه را

پیش گیری پیشه مردانه را

هم چو کرمی برگش از رز رانده

چون کرم این کرم را بیدار کرد

اژدهای جهل را این کرم خورد