چون نگفتی آری و صد آفرین

عیب کل را خود بپوشاند کلاه

خاصه چون باشد کله خورشید و ماه

هم در آن مجلس که بشنیدی تو این

این سخن در گوش خورشید ار شدی

سرنگون بر بوی این زیر آمدی

هیچ می دانی چه وعده ست و چه داد