مر ترا مشغولیی بخشد درون

از کمال دیگران نفتی به غم

از خدا می خواه دفع این حسد

تا خدایت وا رهاند از جسد

که نپردازی از آن سوی برون

جرعه می را خدا آن می دهد

که بدو مست از دو عالم می دهد