مر ملک را جذب کردند از فلک

تا رهی از فکر و وسواس و حیل

بی عقال این عقل در رقص الجمل

انبیا چون جنس روحند و ملک

باد جنس آتش است و یار او

که بود آهنگ هر دو بر علو

چون ببندی تو سر کوزه تهی