هر دو سوزنده چو ذوزخ ضد نور

برگزیدش برد بر صدر سرا

لاجرم از صدر تا قعرش کشید

که ز جنس دوزخ اند آن دو پلید

هر دو چون دوزخ ز نور دل نفور

زانک دوزخ گوید ای مومن تو زود

برگذر که نورت آتش را ربود