می رمد آن دوزخی از نور هم

هر دو چون دوزخ ز نور دل نفور

زانک دوزخ گوید ای مومن تو زود

برگذر که نورت آتش را ربود

زانک طبع دوزخستش ای صنم

دوزخ از مومن گریزد آنچنان

که گریزد مومن از دوزخ به جان