چونک شاهی دست یابد بر شهی

زهر در جانش کند داد و ستد

گر نذاری زهری اش را اعتقاد

کو چه زهر آمد نگر در قوم عاد

بکشدش یا باز دارد در چهی

ور بیابد خسته افتاده را

مرهمش سازد شه و بدهد عطا