اوست بس الله اعلم بالرشاد

لا شدی پهلوی الا خانه گیر

این عجب که هم اسیری هم امیر

آنچ دادی تو ندای شاه داد

وآن ندیم رسته از زخم و بلا

زین شفیع آزرد و برگشت از ولا

دوستی ببرید زان مخلص تمام