یا کلام بنده ای کان جزو اوست

دوغ را در خمره جنباننده ای

تا بجنباند به هنجار و به فن

تا بدانم من که پنهان بود من

در رود در گوش او کو وحی جوست

اذن مومن وحی ما را واعیست

آنچنان گوشی قرین داعیست