شادیی آمد ز بیداریش پیش

که نمی یابید در وی راه آه

خواست مردن قالبش بی کار شد

عمر مانده بود شه بیدار شد

که ندیده بود اندر عمر خویش

که ز شادی خواست هم فانی شدن

بس مطوق آمد این جان و بدن