در قناعت می گریزد از تقی

تا ببندی پور ما را بر گدا

گفت صالح را گدا گفتن خطاست

کو غنی القلب از داد خداست

نه از لیمی و کسل هم چون گدا

قلتی کان از قناعت وز تقاست

آن ز فقر و قلت دونان جداست