وین ز گنج زر به همت می جهد

قلتی کان از قناعت وز تقاست

آن ز فقر و قلت دونان جداست

حبه ای آن گر بیابد سر نهد

شه که او از حرص قصد هر حرام

می کند او را گدا گوید همام

گفت کو شهر و قلاع او را جهاز