کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 6

ز آفتاب تیز صحرا سوختست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 3

    پس بگفتندش چه جای خنده است

    #
  2. 4

    قحط بیخ مومنان بر کنده است

    #
  3. 5

    رحمت از ما چشم خود بر دوختست

    #
  4. 6

    ز آفتاب تیز صحرا سوختست

    انتخاب‌شده
  5. 7

    کشت و باغ و رز سیه استاده است

    #
  6. 8

    در زمین نم نیست نه بالا نه پست

    #
  7. 9

    خل می میرند زین قحط و عذاب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «بخش ۱۲۳ - حکایت آن زاهد کی در سال قحط شاد و خندان بود با مفلسی و بسیاری عیان و خلق می مردند از گرسنگی گفتندش چه هنگام شادیست کی هنگام صد تعزیت است گفت مرا باری نیست» است.