کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 16

مست می گردد ضمیر و هوش من

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 13

    من همی بینم جهان را پر نعیم

    #
  2. 14

    آبها از چشمه ها جوشان مقیم

    #
  3. 15

    بانگ آبش می رسد در گوش من

    #
  4. 16

    مست می گردد ضمیر و هوش من

    انتخاب‌شده
  5. 17

    شاخه ها رقصان شده چون تایبان

    #
  6. 18

    برگها کف زن مثال مطربان

    #
  7. 19

    برق آیینه ست لامع از نمد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 16 از «بخش ۱۲۴ - بیان آنک مجموع عالم صورت عقل کلست چون با عقل کل بکژروی جفا کردی صورت عالم ترا غم فزاید اغلب احوال چنانک دل با پدر بد کردی صورت پدر غم فزاید ترا و نتوانی رویش را دیدن اگر چه پیش از آن نور دیده بوده باشد و راحت جان» است.